18 december 2012

Tikkie

Tikkie was als pup met haar broertjes en zusjes plus moeder in het asiel terecht gekomen. Een jaar later waren al haar familieleden geadopteerd alleen zij was achter gebleven. Waarschijnlijk kwam dat omdat Tikkie zelf geestelijk een beetje was achter gebleven en door een hersenafwijking een tick had in haar rechter voorpoot en haar tong, die dezelfde tick had, die ze continue een beetje uit haar bek had hangen.

De verwachting van iedereen was dat ze de rest van haar leven in het asiel zou blijven.

Image011

Tikkie voor de behandelingen

Een snelle beslissing werd genomen en Tikkie werd dezelfde dag thuis afgeleverd. (5 jaar geleden)

Het duurde ongeveer 6 maanden voordat ze begreep dat zij Tikkie was en ook dat ze van de club van 6 honden weliswaar de laatste in de rij was maar dat ze overal in meedeelde.

Later bleek dat haar gebit zeer slecht was en langzaam aan het wegrotten was. Volgens diverse dierenartsen was er niets aan te doen. Er hing een nare geur om haar heen; haar adem was bedorven.

Een aantal malen heb ik haar met Reconnective Healing behandeld maar pas weken later viel het mij op dat haar adem niet meer stonk maar integendeel nauwelijks waarneembaar was. Toen ik op ging letten zag ik dat haar tong nu goeddeels binnen in haar bek bleef en niet meer uitgedroogd buiten hing. Haar toenemende zelfvertrouwen heeft gemaakt dat ze niet meer automatisch de laatste is maar een actief en volwaardig deel van de groep.

De rotting is dus gestopt en hopelijk blijft datgene wat ze nog heeft gewoon staan.

Of het allemaal door Reconnective Healing komt is moeilijk met zekerheid te zeggen maar het is wel opvallend dat dit allemaal vrij kort na de behandelingen  gebeurde.

Tikkie is in ieder geval blij  en ik uiteraard ook.

Wie meer wil weten waar Tikkie  vandaan komt (en bijna al mijn andere honden): http://nl.carefordogs.org/

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *